หลังจากงานแพ็คกระสอบทรายและทำแนวคันดินน้อยลง
ก็เริ่มหาอย่างอื่นทำบ้าง ในวันนี้ไปลงพื้นที่กับโรงพยาบาลเปาโล
กับภาระกิจเยียวยาผู้ป่วยทั้งด้านร่างกายและจิตใจ
ผู้ประสบอุทกภัย ตำบลคูคต จัหงัวดปทุมธานี

เริ่มจากตอนเช้า ไปที่จุดนัดพบ หน้าโรงพยาบาลเปาโลพหลโยธิน
ออกเดินทางเวลา 07.30 น. เดินทางไปถึงพื้นที่ใช้เวลา
ประมาณ 1 ชั่วโมงเศษๆ จากรถ ต่อเรือ ไปถึงศูนย์ที่ตั้งขึ้นชั่วคราว
บริเวณสหกรณ์บริการบ้านเอื้ออาทรรังสิตคลอง 1
เมื่อไปถึงก็มีชาวบ้านมารอคิวรับบริการกันอย่างหนาแน่น
แต่จากการซักประวัติและอาการ พบว่าผู้ป่วยเป็นคนสูงอายุ
(เฉลี่ย 40-60 ปี) มีอาการของโรคความดันและเบาหวาน เป็นส่วนใหญ่

จากนั้นก็เริ่มลงเรือ ไปสำรวจพื้นที่น้ำลึก และรับผู้ป่วยที่ไม่สามารถ
เดินทางมาที่ศูนย์เองได้ ไปส่งที่ศูนย์ และนำถุงยังชีพ ยาสามัญ
สารส้ม คลอรีน ยาแก้โรคน้ำกัดเท้า ไปแจกให้กับชาวบ้าน
และเดินทางกลับ เป็นอันเสร็จสิ้นภาระกิจของวันนี้

อยากจะบอกว่า ตอนไป ไปคนเดียว ไม่รู้จักใครเลย
แต่ตอนกลับ มีเพื่อนกลับมามากมาย แต่ละคนมาจากต่างทิศ
ต่างเพศ ต่างวัย ต่างอาชีพ มีทั้งคนทำธุรกิจส่วนตัว
วิศวกรจากโรงงานสาหร่ายชื่อดัง ครูสอนเทควันโด
และอื่นๆ อีกมากมาย ใครที่ชอบพูดว่า ไม่รู้จะเริ่มยังไง
จะไปยังไง ให้ลองเดินเข้ามาก่อน เดี๋ยวก็รู้เอง
หยุดคำถามนั้นไว้ แล้วเดินไปหาคำตอบ เป็นสิ่งที่ชัดเจนที่สุด

ก่อนไปควรเตรียมอะไรบ้าง

1. เตรียมใจ (สำคัญมาก) อย่าโหยหาความสะดวกสบายในการลงพื้นที่
มีอะไรกินอย่างนั้น เพราะการลงพื้นที่ไม่ใช่การไปปิกนิก จะไปช่วยเขา
ก็อย่าเอาตัวเราไปเป็นภาระใคร เป็นคติที่ต้องระลึกไว้ตลอดเวลา

2. เตรียมร่างกาย นอนให้เพียงพอ กินอาหารให้พอดี จะได้มีสติ และ
สัมปชัญญะ ในการเผชิญ และ แก้ไขปัญหาต่างๆ ที่เราคาดเดาไม่ได้

3. เตรียมความอดทน ต้องทนแดด ทนร้อน ทนเหม็น ทนรับอารมณ์ได้

4. อื่นๆ เช่น น้ำดื่ม หมวก เสื้อแขนยาว (ครีมกันแดด เอาไม่อยู่นะ
SPF ยิ่งเยอะ โดนน้ำ โดนเหงื่อ หลุดหมด) ถุงกันน้ำไว้ใส่มือถือ
เสื้อผ้าสำรอง รองเท้าแตะ (ถ้ารัดส้นได้จะดีมาก)

ถ้าพร้อมแล้วลุยเลย

ตำแหน่งที่เปิดรับ
ชื่อตำแหน่ง (ภาษาไทย) : ผู้ชำนาญการด้านบรรจุทราย
ชื่อตำแหน่ง (ภาษาอังกฤษ) : Sand Master

จำนวนที่รับ
รับไม่จำกัด รับไม่อั้น จัดเต็ม

ลักษณะงาน
บรรจุทราย ใส่กระสอบ และมัดปากถุง ลำเลียงขึ้นรถ

สวัสดิการ
1. นำดื่ม จากน้ำใจ
2. อาหาร จากคนไทย
3. ถุงมือ จากทุกทิศทั่วไทย

คุณสมบัติ
1. เพศอะไรก็ได้ อายุเท่าไหร่ก็ได้
2. จบอะไรก็ได้ สถาบันไหนก็ได้
3. จะรูปร่างอ้วน ดำ ล่ำ เตี้ย หรือ สูงโปร่งแบบ ณเดช ก็ได้
4. ใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่า พลั่ว เป็นจะพิจารณาเป็นพิเศษ

นอกจากแพ็คกระสอบทรายแล้ว ใครถนัดด้านไหน ก็ไปช่วยๆ กันได้
คนละไม้คนละมือไม่นาน งานใหญ่ก็จะเสร็จ ใครที่นั่งๆ นอนๆ อยู่บ้าน
ลองมาสัมผัสอีกมุมหนึ่งของชีวิตดูนะ จะมาเป็นกลุ่มก็ได้ คนเดียวก็ดี
เพราะจากที่ลองไปมาคนเดียว แรกๆ ก็เขินๆ แต่สักพักก็ชิน เดี๋ยวก็มีคน
เดินมาคุยด้วยเอง ที่สำคัญ ต้องยิ้มไว้ด้วยนะ รับรองมีเพื่อนดีๆ เพิ่มแน่

สานที่รับสมัคร ติดตามได้ตามสื่อต่างๆ ไม่ต้องกรอกใบสมัคร
ไม่ต้องรอสัมภาษณ์ เริ่มงานได้ทันที สมัครด้วยตัวเอง วันนี้ ถึง วันที่น้ำลด
เราจะข้ามผ่านวิกฤตน้ำท่วมนี้ด้วยพลังน้ำใจและความสามัคคีกัน

ภาพยนตร์เรื่อง วัยรุ่นพันล้าน เป็นเรื่อของนักธุรกิจหนุ่มคนหนึ่ง
ที่ประสบความสำเร็จในชีวิต ด้วยการหันหน้าเข้าหาเส้นทางธุรกิจ
และหันหลังให้กับเศษกระดาษที่เรียกว่าปริญญา

เรามาลอง เปรียบเทียบกับตัวเองดูดีกว่า

อายุ 16  ต๊อบมีเงินจากการเล่นเกมส์เดือนละ 400,000 บาท
อายุ 16 เรามีเงินจากการเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์ วันละ 50 บาท

อายุ 17 ต๊อบยอมติด F แลกกับเงินค่าขายเกาลัดแค่ 2,000 บาท
อายุ 17 เราเกือบโดนรีไทร์ เพราะผลการเรียนตกต่ำ

อายุ 18 บ้านต๊อบล้มละลายเป็นหนี้ 40 ล้าน
อายุ 18 เราเป็นแค่เด็กติดเกม Ragnarok คนหนึ่ง ที่เรียนๆ เล่นๆ ไปวันๆ

อายุ 19 ต๊อบนำสาหร่ายเถ้าแก่น้อยเข้าเซเว่น 3,000 สาขา
อายุ 19 เราตั้งหน้าตั้งตาเรียนให้จบเร็วๆ

เห็นได้ว่า ขณะที่เรากำลังรอชื่นชมใบปริญญา
ต๊อบ ประสบความสำเร็จในชีวิต
ที่เล่ามานี้ ไม่ได้หมายความว่าปริญญาไม่สำคัญ
แต่การรู้ว่าตัวเองชอบและถนัดอะไร น่าจะสำคัญกว่า

การเรียนจบเป็นเรื่องสำคัญ และ เป็นเรื่องพื้นฐานความมั่นคง
กึ่งสำเร็จรูปแบบที่ใครๆ ส่วนใหญ่ก็ทำกัน มีแบบแผนชัดเจน
แต่ต๊อบ เลือกที่จะเดินไปอีกทางหนึ่ง เส้นทางที่เขากำหนดด้วยตัวเอง
ทางที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ทางที่พร้อมก้าวไปด้วยความมุ่งมั่น
ไม่แน่ภาพยนตร์เรื่องนี้ อาจทำให้หลายๆ คน ค้นพบอนาคตของตัวเอง

สิ่งที่ผิดหวังจากภาพยนตร์เรื่องนี้ คือ เรื่องการถ่ายทำ
เดาว่าเขาใช้กล้อง DSLR ถ่าย ทำให้ควบคุมการ Tilt และ Pan ลำบาก
ภาพที่ได้จึงทำให้เวียนหัวไม่น้อย แต่โดยรวมมุมกล้องดี แสงสวย

อีกเรื่องที่รู้สึกว่าน้อยไป คือ ความตลก ที่คาดหวังไว้จาก
ภาพยนตร์ของ GTH ซึ่งน่าจะมีมากกว่านี้

สรุป เป็นภาพยนตร์ที่ได้ข้อคิดหลายอย่าง มีสาระ
อยากจะแนะนำให้ไปดูกัน (ไม่ได้เป็นหน้าม้านะ)
เหมาะเป็นอย่างยิ่ง สำหรับคนที่กำลังขาดแรงบันดาลใจ
ในการทำธุรกิจ เพราะมีทั้งแนวคิด และ ทฤษฎี เจ๋งๆ
แฝงไว้อยู่ในเรื่องมากมาย

1. ชมภาพยนตร์ เรื่อง ตำนานเดชนางพญางูขาว
2. ชมภาพยนตร์ เรื่อง วัยรุ่นพันล้าน
3. ชมการแสดงละครเวที เรื่อง สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล

สำหรับวันนี้ ภาระกิจแรกผ่านไปตามที่ตั้งใจไว้
เรื่องนางพญางูขาว เป็นนิยายที่โปรดปรานมากๆ
ตั้งแต่สมัยที่ช่อง 3 นำมาออกอากาศเป็นจอแก้ว
เมื่อปี 1995 ในรูปแบบละครเพลง ในสมัยนั้นพระเอก
ใช้ผู้หญิงแสดงซะด้วย (จ้าวหย่าจือ รับบทเป็นนางพญางูขาว
และ เยี่ยะถง รับบทเป็นสี่เซียน) เหตุผลที่เขาให้ผู้หญิงมา
แสดงเป็นพระเอกก็เพราะเป็นละครเพลง การขับร้อง
จะทำได้สมบูรณ์กว่าให้ผู้ชายแท้ๆ แสดง ด้านเทคนิคการ
ถ่ายทำ ถือว่าดีมากๆ เลยในยุคสมัยนั้น

ย้อนอดีตไปซะนาน กลับมาที่เรื่องของ ตำนานเดชนางพญางูขาว
ปี 2011 กันบ้าง จากการประชาสัมพันธ์ว่าใช้ทุนสร้าง
สูงถึง 800 ล้านบาท ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกคาดหวังด้าน
เทคนิคถ่ายทำพิเศษค่อนข้างมาก ถึงแม้คู่พระ คู่นาง ในเรื่องนี้
อาจจะดูหน้าตาบางนาไปบ้าง แต่เนื้อเรื่องก็ยังทำให้ผ่อนคลายได้
นางพญางูขาวแต่ละภาคที่เคยดูมา เนื้อเรื่องไม่เหมือนกัน
แต่ก็ยังคงเรื่องราวของความรักระหว่างมนุษย์กับปีศาจ และ
แฝงคติต่างๆ เอาไว้  ไม่ต่างกัน จะผิดหวังก็เสียงพากย์จาก
ทีมงานพันธมิตร ที่ทำให้อารมณ์ของหนัง หลุดออกจากจินตนาการ
ไปบ้าง ซึ่งก็ยังดีกว่าฟังเสียงในฟิล์มที่แปลไม่ออก

ดูภาพยนตร์เรื่องนี้เสร็จ ทำให้คิดเล่นๆ ว่าน้ำที่ท่วมประเทศอยู่
ตอนนี้เป็นเพราะ อิทธิฤทธิ์ของนางพญางูขาว ใช่ไหมนะ

รายการม็อบสร้างสุขนี้ มีไอเดียมาจาก Flash Mod ที่เกิดขึ้นโดย
กลุ่มคนจาก Social Network ตกลงพร้อมใจกันทำกิจกรรมใดๆ
ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง ซึ่งอาจเกิดขึ้นโดยบังเอิญหรือนัดกันก็ได้ เช่น

การยืนทำตัวแข็งพร้อมๆ กัน หน้าสยาม การร้องเพลงระหว่างโดยสาร
รถไฟฟ้าพร้อมกัน หรือ แม้แต่การยืนลุกขึ้นเต้นกินตับพร้อมกันในร้าน
หมูกะทะ เป็นต้น ยกตัวอย่างมาตั้งเยอะ เกือบลืมบ่นถึงนิยามความหมาย

Flash Mod คือ ม็อบที่เกิดจากการรวมตัวกัน ของคนกลุ่มหนึ่ง
เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ มาทำิจกรรมร่วมกัน เมื่อเสร็จกิจแล้วก็
จะกระจายหายตัวแยกย้ายกันออกไป โดยกิจกรรมที่เกิดขึ้น
เป็นกิจกรรมเชิงสร้างสรรค์ บันเทิงใจ ไม่เกี่ยวกับการเมืองนะ

ตัวอย่าง Flash Mod จากรายการ ม็อบสร้างสุข
- ม็อบโลกร้อน ระดมผู้ชายมาถอดเสื้อกลางป้ายรถเมล์ประชดโลกร้อน
- ม็อบลีลาศ ครูเจแปน พาลูกศิษย์เต้นลีลาศโชว์ที่ ม.กรุงเทพ
- ม็อบจนตรอก มีคนเดินมาในซอยเปลี่ยวๆ อยู่ๆ ก็มีวัยรุ่นวิ่งมาเหมือนจะตีกัน (อันนี้ฮาดี)
- Live on BTS เริ่มจากมีคนอ้วนดำคุยโทรศัพท์ แล้วก็ร้องเพลงบนรถไฟฟ้า

ป.ล. หาดูได้ใน YouTube นะ

หลายๆ คน คงได้เห็นโฆษณาของไทยประกันชีวิตแล้ว
โฆษณานี้กลายเป็นเรื่องน่าสนใจ ตั้งแต่ยังไม่ออกอากาศ
เรียกน้ำตาคนดู ได้มากกว่าละครดราม่า
สะท้อนอะไรหลายๆ อย่าง จากสังคมเล็กๆ ที่มีอยู่จริงในโลกใบนี้

สิ่งที่เป็นประเด็น หลังจากดูโฆษณาชุดนี้

1. แม่ของลูกหายไปไหน
>> อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

2. พ่อขายน้ำเต้าหู้อยู่แถวไหน
>> ถ้าผมรู้ก็จะตามไปอุดหนุนเขานะ

3. พยาบาลเข้าใจภาษาใบ้ได้อย่างไร?
>> ในบาง ร.พ. จะมีคนที่เคยเรียนภาษามือ
แต่ถ้าไม่เคยเรียนมา ภาษามือ เดาไม่ยากหรอกครับ

4. สุดท้ายพ่อตายไหม?
>> ผมก็ไม่รู้ว่า ตาย หรือ มีคนไปดึงปลั๊กอุปกรณ์แสดงผลคลื่นหัวใจออก

5. ภาษามือที่พ่อใช้ เป็นภาษามือจริงๆ หรือไม่?
>> เป็นภาษามือ ที่สอนกันในโรงเรียนจริงๆ ครับ

6. คนที่แสดงเป็นพ่อ เป็นใบ้จริงๆ หรือ เป็นแค่การแสดง
>> ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ ถ้าเป็นการแสดงก็แนบเนียนมากๆ เลย

7. พ่อได้ยินเสียงลูกล้มลงไปได้ยังไง?
>> เป็นเพราะแรงสั่นสะเทือนของวัตถุนะครับ

8. ลูกเข้าใจที่พ่อพูดได้อย่างไร?
>> พ่อคงใช้ภาษามือกับลูกตั้งแต่เด็กมั๊งครับ

9. ในชีวิตจริง จะมีคนล้อ กรณีที่มีคนพิการในครอบครัวไหม?
>> ชีวิตจริงมีครับ มีแน่นอนผมยืนยัน แต่ไม่ทุกสังคมนะ ส่วนมากพบในวัยเด็ก
ซึ่งเด็กบางคน ยังไม่มีวุฒิภาวะพอที่จะเข้าใจคนอื่น ให้มากกว่าความสนุกของตัวเอง

10. พ่อขายน้ำเต้าหู้ได้อย่างไร?
>> เหมือนคนไทยไม่รู้ภาษา ไปต่างประเทศครับ จะเอาอะไรก็จิ้มๆ เอา

11. เพลงประกอบโฆษณานี้ชื่อว่าอะไร?
>> 이 죽일놈의 사랑  (I juk il nom ui sarang)
หรือ ผิดที่เธอ (ภาษาไทยร้องโดย ปนัดดา เรืองวุฒิ)
เป็นเพลง OST จาก ละคร แค้นเพื่อรัก (A Love to Kill)

12. ไหนๆ ก็ใช้หัวข้อ ได้ยินไหมเสียงจากหัวใจ ละ
มาดูกันว่า พ่อพูดอะไรออกมาจากหัวใจน้อยๆ บ้าง?

อย่าให้ลูกผมเป็นอะไร
ผมมีเงิน ผมมีบ้าน หมอเอาไปเลย
ลูกผมต้องไม่ตาย

ลูกต้องกินเยอะๆ จะได้โตเร็วๆ
ต้องตั้งใจเรียน

ลูก… จะต้องมีความสุข

Happy Birth Day ขอให้ลูกมีแต่ความสุข
… รักลูก …

พ่อเกิดมาเป็นใบ้
พ่อขอโทษ
พ่อพูดไม่ได้ เหมือนพ่อคนอื่น
แต่พ่ออยากให้หนูรู้ว่า
พ่อรักหนูมากที่สุด

เอาเลือดของผมไป

จบสั้นๆ ละกันครับเรื่องนี้ ผมเห็นด้วยกับคำพูดท้ายรายการว่า

บางทีอาจจะไม่มีพ่อที่ดีที่สุด
แต่มีพ่อที่รักคุณมากที่สุด

รายการ The Symptom เกมหมอยอดนักสืบ ออกอากาศครั้งแรก
ทางช่อง MCOT เมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 กรกฎาคม 2554 เวลา 21.30 น.
มีรูปแบบรายการเป็นเกมโชว์ ที่นำนักศึกษาแพทย์ จาก 2 สถาบัน
มาแข่งขันกันวิเคราะห์โรคจากอาการต่างๆ ที่รายการตั้งเป็นโจทย์ให้

ดำเนินรายการโดย คุณสัญญา คุณากร และ น.พ.สันต์ ใจยอดศิลป์
(ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยศาสตร์หัวใจ เครือ ร.พ. พญาไท)
ด้วยคำโฆษณาว่า เป็นครั้งแรกที่รายการโทรทัศน์ นำเรื่องราวแบบหมอๆ
มาท้าทายความสามารถ และ เป็นครั้งแรกที่โลกการทำงานของแพทย์
จะถูกนำมาเปิดเผย แต่เพราะการท้าทาย และ การเปิดเผยนี่ละ
ทำให้มีกระแสทั้งดี และไม่ดี ออกมามากมาย แต่ก่อนจะเล่าว่าดี
หรือไม่ดีอย่างไร มาเกริ่นถึงรายการ 3 เทปที่ผ่านมาก่อน คนไม่ได้ดู
จะได้พอมองภาพรวมๆ ได้

ในสัปดาห์แรก เป็นการแข่งขันของ นศพ. 2 สถาบัน
ช่วงแรกจะเป็นการซักประวัติ ถัดมาเป็นการจำลองผลตรวจในห้องปฏิบัติการ
และช่วงสุดท้าย ให้โทรปรึกษาอาจารย์ ก่อนสรุปคำตอบ
ในเทปนี้ มีทีมที่ตอบตรงกับเฉลยของรายการ 1 ทีม

เทปที่สอง ยังเป็นการแข่งขันของ นศพ. 2 สถาบัน
แต่ตัดช่วงการโทรปรึกษาอาจารย์ออก ในเทปนี้มีทีมที่ตอบตรงกับเฉลย
ของรายการ 1 ทีม และ ใกล้เคียงอีก 1 ทีม

เทปที่ 3 การแข่งขันถูกปรับให้เป็นทีมเดียว มีการซักประวัติ
และจำลองผลตรวจในห้องปฏิบัติการ และให้ซักประวัติเพิ่มเติมได้
ภายในระยะเวลาที่ี่กำหนด เทปนี้ มีคุณหมอพรทิพย์ โรจนสุนันท์
มาเป็นแขกรับเชิญด้วย

มาดูผลตอบรับที่ดีของ รายการนี้
1. ทำให้คนเข้าใจการทำงานของหมอมากขึ้น
2. ทำให้คนใส่ใจด้านสุขภาพมากยิ่งขึ้น

แล้วอีกมุมหนึ่ง รายการนี้
1. ใน 2 เทปแรก มีการแข่งขันเกิดขึ้น แน่นอนว่าต้องทำให้ชีวิตของ
นศพ. แต่ละทีมเปลี่ยนไป
2. การจำกัดเวลาแต่ละขั้นตอน ทำให้ นศพ. ได้ข้อมูลขาดๆ เกินๆ
อาจส่งผลให้การวินิจฉัยผิด
3. หัวหน้าศูนย์หลอดเลือดสมอง ร.พ. จุ​ฬาเล่าว่า มีรายการทีวีเอาโจทย์
ค​นไข้เดินในสวนลุม ขาชาทันทีข้างหนึ่ง จบแล้วสรุปว่าเกิดจากพิษสารหนู
แสดงถึงความล้มเหลวโดยสิ้นเชิงข​องการเรียนแพทย์
และแสดงให้เห็นประจักษ์ต่อสาธาร​ณชน (เอามาจาก Facebook ของ
นพ. อิทธพร คณะเจริญ อีกที)

จริงๆ มีอีกหลายๆ มุมแต่ไม่เอามาเขียนเพราะ บางมุมมันไม่เข้าท่า
แต่ก็เพียงพอจะทำให้รู้ว่า เรื่องเกี่ยวกับความเป็นความตายของคน
มันช่างละเอียดอ่อนจริงๆ (โดยส่วนตัวแล้วชอบรายการนี้นะ)

ก่อนที่ยุค Social Notwork จะเฟื่องฟู ใครเจอด่าน ก็จะโทรบอกเพื่อนๆ ว่า
เฮ้ย! เมิง ตรงนี้มีด่านนะ กูโดนจับมาแล้ว ตอนนี้กำลังจะไปบริจาคเงินให้ตำรวจอยู่
บอกเพื่อนๆ ต่อด้วย แต่ปัจจุบัน Facebook เชื่อมต่อทุกคนให้ใกล้กันมากขึ้น
รวดเร็วมากขึ้น ทำให้มีการตั้ง Page มีด่านบอกด้วย ขึ้นมาเพื่อเป็นหูเป็นตา
(ยืมคำตำรวจมาใช้หน่อยนะ) สำหรับนักซดสุรานารีทั้งหลาย ให้หลบรอดปลอดภัย
จากการจับกุมของพวกพุงโต นี่เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างการใช้งาน Facebook ที่ผิด
และทำให้ Social Notwork เรามาดูกันว่า จะมีประเด็นอะไรน่าสนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้าง

Q: การตั้ง Page มีด่านบอกด้วย ถือเป็นการกระทำผิดกฎหมายหรือไม่?
A: ถ้าการตั้งด่าน ไม่ได้ระบุข้อความ อันสนับสนุนให้คนร้ายหลุดรอดจากการตรวจค้น
หรือจับกุม ถือว่าไม่ผิด เช่น ถ้าเป็นการบอกลอยๆ ว่าตรงโน้นมีด่าน รถติดมาก
แบบนี้ยังไม่ผิดกฎหมาย

Q: ปัญหาของ มีด่านบอกด้วย มีอะไรบ้าง?
A: ปัญหาแรก คือ ไม่มีระบบคัดกรอง ทำให้หาข้อมูลของเส้นทางที่เรากำลังจะผ่านยาก
ถัดมาคือ บางเวลาไม่มีคนอัพเดท (ไม่ร่วมด้วยช่วยกันเลย)

Q: ปัญหาระบบคัดกรอง ถูกแก้ยังไง?
A: หลังๆ มีการสร้าง Page ย่อยๆ ขึ้นมา เป็นเขต เช่น มีด่านบอกด้วย ลาดพร้าว

Q: ปัญหาไม่มีคนอัพเดท ถูกแก้ยังไง?
A: ยาก (เที่ยวเสร็จ ส่วนใหญ่ก็ตัวใครตัวมัน เว้นแต่จะทำอะไรจูงใจให้คนขยันอัพเดท)

Q: ผีขี้เมาจะรอดจากการตั้งด่านได้จริงๆ เหรอ?
A: คนเมาน้อยคนที่มีสติอ่านหนังสือได้ แต่คงมีสตางค์เหลือพอจะจ่ายค่าปรับ

Q: นอกเหนือจากเอาไว้ช่วยคนกลางคืน Page มีการพัฒนาต่อไหม?
A: ตอนนี้ เขาใช้ Page กันตลอด 24 ชั่วโมงแล้ว เหมาะกับเด็กแว๊นท์แอนตี้หมวก
และพวกทำผิดกฎหมายประเภทอื่นๆ ด้วย (แต่เป็นการกระทำที่ไม่ดีนะ)

Q: ตำรวจจะมีวิธีรับมือกับ Page นี้อย่างไร?
A: ตำรวจคงต้องติดตาม Page นี้ด้วย เหมือนเวลาตำรวจเอาข้อมูลความคืบหน้า
คดีบางคดีไปออกทีวีไง คนร้ายเขาก็มีทีวีดูเหมือนกัน แถมคนร้ายพวกนี้
ยึดถือคติของ ซุนวู ด้วย “รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง”

Q: จะจับคนเมาแล้วขับ ทำไมตำรวจไม่ไปตั้งด่านหน้าร้านเหล้าเลยละ?
A: เรื่องนี้ ตัวใครตัวมัน ดีกว่า ฝากคำถามสุดท้ายไว้ให้คิดเล่นๆ

เอาเป็นว่า การใช้ Facebook แบบนี้ ไม่เวิร์คอะ น็อตเวิร์ค ที่สุด
กลับไปใช้วิธีโทรบอกเพื่อนแบบเก่า เอ้ย! ไม่ช่าย อย่าทำผิดกฎหมายแหละดีที่สุด

ในปัจจุบัน กลุ่มคนใช้เทคโนโลยีหัวใสขึ้น
เห็นอะไรที่เป็น “สื่อ” หน่อยไม่ได้ จะต้องรีบ
คิดวิธีเอาธุรกิจตัวเองไปขาย ไปป้าย ไปแปะ
ทีนี้เรื่องมันมีอยู่ว่า…

ใน Facebook จะมีระบบ tag รูปภาพ ให้รู้ว่าใครอยู่
ในภาพนั้นๆ บางคนก็นำไปประยุกต์ทำเป็นการ์ดเชิญ ต่างๆ เช่น
งานแต่ง งานบวช งานรับปริญญา แล้ว tag เพื่อนๆ ไว้ให้ไปร่วมงาน
บางคนก็ทำภาพโฆษณา หารายได้พิเศษ
ซึ่งปัจจุบันสร้างความน่ารำคาญให้กับ พวก socialism
เป็นอย่างมาก พอโดน tag แล้วทำยังไงต่อ ก็ต้องคอยลบ tag ออก
ช่างน่าสงสารเสียจริงๆ เพราะกว่าจะหาชื่อตัวเองจากกองรายชื่อ
ที่ทับกันไปทับกันมาเจอ ก็ตาลายแทบอ๊วกกันอยู่แล้ว
นั่นเป็นวิธีใช้ Social Network ในทางที่ผิด
พวกการ์ดต่างๆ นั่นยังพอทน แต่พวกหารายได้นี่ ไม่ไหวจะทน
ส่วนมากคนแปลกหน้าทั้งนั้นเลย ที่หวังดีมา tag ให้
ถ้าเปรียบเทียบ ก็เหมือนเรามี Facebook เป็นหน้าบ้านที่สวยงาม
อยู่ๆ ก็มีใครไม่รู้เอาขยะมาทิ้งๆ ไว้ให้เราตามเก็บ รู้สึกยังไงกันละทีนี้
เซ็งเป็ด! เฮ้อ! แล้วถ้าอยากจะขายของ หรือ ชวนหารายได้จะทำยังไง
หรือ อยากจะเชิญญาติๆ ไปงานแซยิ๊กจะทำยังไง
Facebook เขามีระบบให้อยู่แล้ว

ถ้าอยากขายของก็ไปสร้าง Page ให้คนกด Like
ถ้าอยากเชิญไปงานแซยิ๊ก เชงเม้ง ก็ทำ Event ขึ้นมา
ให้คนเลือกว่าจะเข้าร่วม หรือ ปฏิเสธ แบบนี้สิถึงจะถูก
ใครที่อ้างว่าทำไม่เป็น มันไม่ยาก ไปกว่าการ tag รูปเท่าไหร่หรอก
บ่นมาซะขนาดนี้ ใครมีเพื่อนใช้ tag ผิดๆ ช่วยบอกต่อด้วยเน้อะ

Call: เลือกภาษาไทย แล้ว กดรหัสนะ
Victim: กดๆๆ
Call: ก่อนอื่นต้องดูยอดเงินก่อน เผื่อจ่ายทีเดียวไม่หมดจะได้ผ่อนชำระ
Victim: กดตามที่มันบอกเข้าไปจึกๆๆ มีอยู่ 1,000 บาท
Call: (น้อยจัง) กดทำรายการต่อ และเลือก โอนเงิน
Victim: กดเข้าไป สนุกสนานกันใหญ่
Call: เราจะบอกรหัสสำหรับชำระหนี้ใส่เลขที่บัญชี ตามนี้นะ
Victim: จิ้มๆ เสร็จแล้ว
Call: กดเลข 100000 แล้วกดยืนยัน
Victim: เรียบร้อย
Call: ขอบคุณที่ใช้บริการ (รีบวางสายพร้อมวิ่งไปรับค่าคอมมิชชั่น 50 บาท)

ถ้าทำสำเร็จ Call จะได้ค่าคอมมิชชั่น 5% จากเงินที่หลอกมาได้
ความคืบหน้าล่าสุดโดนข้อหาร่วมกันฉ้อโกงประชาชน ยกแก๊งค์
แต่แหล่งข่าวไม่ได้บอกว่าจะทำอย่างไรต่อไปกับเงินที่โกงมาได้